Emanetim... Lütfundur Bana Eza Edişin...

İnzivaya çekilen meleklere aldanma Cins-i Latifim ! Süfli bir alfabenin zebun kelimeleri değil dudaklarımdan içirdiğim. Semavi bir iltifatsın sen bana, bir nimet muammasını çözmeyi dert edindiğim… Her şair biraz ümitsizdir…evet… biraz hüzünlü… her dize bir yıldızın canına kıyarken kanı çekilen gecenin yüzünden ama ben sana meftun olmuşum, virdim senken bana ne yıldızların mezar yerinden … Akıbetimin hayrına delil olanım ! Gel, hüzne bulanmış kelimelerin kelepçelerini çöz dilimden o zaman varsın şûlelerinde yansın bedenim ve şifaya "ol" denilmesin. Şikayet etmem. Fıtrî bir lütuftur bana eza edişin… Günbatımı, düştüğünde denizin yanaklarına utancı ve huzû etmiş bir meltem aralama telaşındayken dalga dalga saçlarını, arz-ı dîdar et ki boynundan gerdanına dökülsün ılık nefesim ve göğsünün tomurcuğuna dokunsun parmak izim o zaman varsın tüm fermanlarda idama çıksın ismim ve sorulmasın son dileğim. İsyan etmem. Fıtrî bir efsundur sana şeksiz boyun eğişim… Ey başındaki bin zülfünde Ankalar besleyenim ! Ey musıkî tınılı cilvesinde ruhumu tazeleyenim ! Ey pay-i tahtı önünde ismini zikrettiğim ! Ey sedefinde saklı inci gözleri şahitliğinde yemin verdiğim ! Sen bana Vedüd olanın emanetisin…