Taşlar Çıplak Yaşar

görmez misin ne beter bir çehreye bürünmüştür gün ışıklar kaldırıp yakalarını sırt dönüp geceye yürümüştür avuttuğum alevleri büyütmüştür rüzgar asiliğimi sıçratmıştır uykusundan bir rüya yalan yanlış yaşanmış bir zamanı terleterek sen bakışını değiştir duymaz mısın fısıltıları fısıltılardaki uğultuları ve uğultulardaki çığlıkları yağmalandı düşünceleriniz cinnete dönüşmekte cennetiniz bir kuru ağaçtan gölge dilenmektesiniz ağlamalar duvarlara asılmış bir yadigardır sen susuşunu değiştir bilmez misin kirletilmiş çiçeklerin kökleri temiz filizler yeşertir kahır kendi gözlerinde sergiler hünerini anılar tozlu yollarda üşüşür dillere çöller öğüttür bereketin sessizliğine sen yürüyüşünü değiştir anlamaz mısın gözlerindeki torbaların yük bilinçsiz alınmış nefeslerin kafes olduğunu artık beşikte bir ninni sallanmamakta sen gülüşünü değiştir taşlar çıplak yaşar sen ölüşünü değiştir