Aylardan Mayıs

bahar gelmiş, neyleyim sensiz aylardan Mayıs günlerden yokluğun saat ölümü vuruyor resminle yüreğim tesellide nefessiz yaşamayı öğrendim yokluğunda, bir de sabretmeyi ağrının kovuklarında sızlarken içim sesine açtırdım mevsimsiz çiçekleri düşler meyveye durdu da seni özlemekten geri duramadım hasret var kahvenin kokusunda acı bir telve yüreğimdeki buğu yıkılsın dağlar, taşlar bu yollar, köprüler uzaktasın sevdiğim şimdi gelemem gözlerimi sar sigarana tütün diye duman duman çek içine hüzün yerine nikotin değmiş ellerinle çöz beni bu gece Başım duman yine Aylardan Mayıs Ruhum sensizliğinde Konuşuyor seninle İsyanlardayım bilme