Oysa Ben..

ayaklarımda prangalar, kayboluyorum çözülmez denklemler içinde kahır kahır doluyor kadehim mezem, yalnızlık bu akşam alıp başımı gitsem diyorum kimsenin olmadığı olsa da tanımadığı diyarlara heyhat..! hep kalabalık yalnızlık… kalabalığın ortasında feryatlarım yükseliyor kimsenin duymadığı, elimi uzatsam boşluğuma kainat dar gelir şarkılar avutmuyor beni artık ne bahar var gönlümde ne hazan ne yazın ateşi ne kış güneşi ben, benden vazgeçmişken ölüm bile kârdır ölüm bile kar beyazdır.. ölüp gitsem diyorum ardımda bıraksam her şeyi toprak olsam, bir toz zerresi heyhat…! hep kör karanlık… oysa ben bölünüyorum parça parça, lime lime paralıyorum kendimi ve bölündükçe … ve parçalandıkça… heyhat…! oysa ben "pi" sayısı gibi sonsuz kere uzayıp gidiyorum sana