شمارهٔ ۳۱

به من یار بی مهر و غم مهربان است همانا که این فتنه از آسمان است به آزادگان کینه رسم جهان است جهان دشمن جان آزادگان است ز رفتار گردون دون دل پر از خون ز خوناب دل دیده ام خون فشان است ز بی مهری چرخ و بدعهدی یار به دل داغ پنهان و درد نهان است نه با من کسی را سر هم زبانی نه با من کس از مهر هم داستان است به گرداب غم زورق طالعم را بلا ناخدا و اجل بادبان است ز غوغای مرغان گلشن به تنگم قفس دلگشاتر از این آشیان است به مرغان خوشدل ز گلزار و گل کو مرا نی سر این نه سودای آن است خوشا دام صیاد و کنج اسیری که نه بیم گلچین و نه باغبان است بده باده ساقی که ساغر چه داند حریم حرم یا که دیر مغان است