شمارهٔ ۱۶۶

کار اهل الله را طعن از کسی زیبنده نیست هرچه خواهد می کند عارف کسی را بنده نیست درد بی دردی عجب دردی است ضعف طرفه ای است صاحب این درد گویا در حساب زنده نیست طفل چون آید به عالم گریه اش دانی چراست وسعت این دور می بیند که جای خنده نیست از پی هر صید لاغر عمر خود ضایع مکن ز این کمان چون تیر بیرون جست باز آینده نیست بس که مردم را خیال ماسوا دل برده است هیچ کس از فعل زشت خویشتن شرمنده نیست آسمان غربال پر آبی است اما قطره ای تا نخواهد صاحب غربال زان ریزنده نیست سر فروکش در مرقع سیر را پوشیده کن چیست در عالم سعیدا کان درون جنده نیست