شمارهٔ ۳۴۷
س سلیم تهرانی
0
Altın Yaprak
گلی به رنگ رخش گلستان ندارد هیچ
بهار گلشن حسنش خزان ندارد هیچ
چه دست بر کمرش بردن و چه خمیازه
که چون میان دو مصرع میان ندارد هیچ
کسی که رفته چو نور نظر مرا از چشم
نشانش از که بجویم نشان ندارد هیچ
نتیجه ای که دهد راستی تهیدستی ست
الف همیشه برای همان ندارد هیچ
بریز خون سلیم و برو فراغت کن
کسی به همچو تویی این گمان ندارد هیچ
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş