شمارهٔ ۳۷۸
س سلیم تهرانی
0
Altın Yaprak
چشم من ناز توتیا نکشد
غنچه ام منت صبا نکشد
آنچه من می کشم به زیر فلک
دانه در زیر آسیا نکشد
نوبهار است در چمن زاهد
جام می می کشد چرا نکشد
از سر کوی او کسی به بهشت
نرود چون قلم که پا نکشد
سر ازان زیر بال خود دارم
که هما منت هما نکشد
رو به بیگانگان سلیم آریم
کآشنا ناز آشنا نکشد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş