شمارهٔ ۳۷۸

س سلیم تهرانی
0 Altın Yaprak
چشم من ناز توتیا نکشد غنچه ام منت صبا نکشد آنچه من می کشم به زیر فلک دانه در زیر آسیا نکشد نوبهار است در چمن زاهد جام می می کشد چرا نکشد از سر کوی او کسی به بهشت نرود چون قلم که پا نکشد سر ازان زیر بال خود دارم که هما منت هما نکشد رو به بیگانگان سلیم آریم کآشنا ناز آشنا نکشد

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.