شمارهٔ ۴۵۷
س سلیم تهرانی
0
Altın Yaprak
همچو مرغ از دست من پیمانه مل می پرد
دامن گل از کفم چون بال بلبل می پرد
سیر و پروازش اگر آشفته باشد دور نیست
عندلیب این چمن بر بال سنبل می پرد
دام صحبت تشنگان افکنده اند آنجا ولی
موج چون مرغابی آزاد از سر پل می پرد
زحمت خود می دهد هرکس دل آزاری کند
چوب گل ما می خوریم و ناخن گل می پرد
سربه سر گشتم سواد هند را اکنون سلیم
مرغ روحم در هوای سیر کابل می پرد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş