شمارهٔ ۴۸۳
س سلیم تهرانی
0
Altın Yaprak
خوش آنکه دوستی از دوست باخبر گردد
هما به گرد سر مرغ نامه بر گردد
اگر نمی طلبد در حریم دیده ترا
سرشک بهر چه در چشمم این قدر گردد
تو چون خرام کنی گر کسی دگر نبود
چو دود شمع ترا سایه گرد سر گردد
نگاهم از سر مژگان نمی کند پرواز
چنین بود چو پر و بال مرغ تر گردد
چنین که محو تماشای صورتی چون طفل
ترحم است به حالت ورق چو برگردد
بجز غبار دل خود سلیم چیزی نیست
که همچو سیل مرا توشه ی سفر گردد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş