شمارهٔ ۵۴۸
س سلیم تهرانی
0
Altın Yaprak
با عشق کی مراتب امید شد بلند
گردید سایه پست چو خورشید شد بلند
دارد سری به سینه ی مجروح عاشقان
هرجا که ناخنی چو مه عید شد بلند
موج شراب دام تذرو سعادت است
از فیض جام پایه ی جمشید شد بلند
تعجیل آفت است که هم بیشتر نماند
سرو چمن که دیرتر از بید شد بلند
ایام می دهد به شهان هرچه می دهد
دست تو ای گدا به چه امید شد بلند
انگشت اگر کسی به لب جام زد سلیم
شور و فغان ز تربت جمشید شد بلند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş