شمارهٔ ۶۱۱
س سلیم تهرانی
0
Altın Yaprak
تیغ بردار که چون حوصله بی تاب شود
کشتن ما به تو دشوار چو سیماب شود
می پرستان همه از آتش ما می سوزند
روزن خانه ببندیم که مهتاب شود
می به یادم مکن ای دوست به ساغر که مباد
باده در جام تو چون آبله خوناب شود
نیست بی مصلحتی ناله ی ما می خواهیم
بخت خود را نگذاریم که در خواب شود
دل ز می گرم چو شد جلوه ی معشوق کند
ماهی موم به آتش چو رسد آب شود
دلم از پرتو دیدار به جوش است سلیم
شور دیوانه شود بیش چو مهتاب شود
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş