شمارهٔ ۶۵۶
س سلیم تهرانی
0
Altın Yaprak
ماند ای شیخ که مانی به ابابیل سفید
همچو گنبد به سر گور تو مندیل سفید
هر سر موی تو پیداست ز زیر جامه
چون سیاهی سرتر بود ز قندیل سفید
محک حال بد و نیک جهان نزدیک است
می نماید ز ره دور سیه میل سفید
بس که در مملکت هند مغول خوار شده ست
می کند خاک سیه بر سر خود فیل سفید
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş