شمارهٔ ۷۱۵

چو گل که گفت درین باغ شاد و خندان باش به حال خویش چو تاک بریده گریان باش درین چمن که زند برق فتنه تیغ به ابر تمام سر شو و چون غنچه در گریبان باش نکرد فایده ای از تلاش ساحل موج مقیم حلقه ی گرداب همچو طوفان باش به سیر کوچه و بازار شهر فیضی نیست چو گردباد سراسر رو بیابان باش به دست آور اگر می توان دل موری فراغت از طلب خاتم سلیمان باش هزار توبه ی می گر شکسته ای سهل است اگر شکسته شد از تو دلی پشیمان باش چو تندباد حوادث شود غبارانگیز پناه مردم بی دست و پا چو مژگان باش ترا چه کار به نیک و بد زمانه سلیم به حال خویش درین خانه همچو مهمان باش