شمارهٔ ۷۵۴
س سلیم تهرانی
0
Altın Yaprak
مگر افتد گذارش سوی آن گل
ببندم نامه ای بر بال بلبل
ترا هرگاه بیند در گلستان
پریشانی رود از یاد سنبل
نگه پیکان تیر کینه جویی
تبسم جوهر تیغ تغافل
چو آید در چمن آن سرو خیزد
پی تعظیم او رنگ از رخ گل
چو زلف ای دل کناری گیر تا کی
نهی سر در پی خوبان چو کاکل
سلیم او را چو استغنا بلند است
توهم او را چو می بینی تغافل
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş