شمارهٔ ۷۸۳
س سلیم تهرانی
0
Altın Yaprak
آنم که می به نغمه ی زنجیر می خورم
ساغر به طاق ابروی شمشیر می خورم
از فیض ماهتاب شرابم حلال شد
می در پیاله می کنم و شیر می خورم
بیهوشی ام ز جلوه ی سبزان گیلک است
در لاهجانم و می کشمیر می خورم
مورم ولی ز خرمن عشق است دانه ام
چون موریانه جوهر شمشیر می خورم
تا کی سلیم جور جهان می توان کشید
چندین شکنجه من به چه تقصیر می خورم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş