شمارهٔ ۸۷۵
س سلیم تهرانی
0
Altın Yaprak
ای جرس سوی سفر هر لحظه آوازم مکن
بی پر و بالم عبث تکلیف پروازم مکن
چون گره سررشته ی عمرم به دست بستگی ست
دشمن من گر نه ای از دوستی بازم مکن
کرد رسوا این می مردآزما منصور را
راز خود با من مگو ای عشق غمازم مکن
در قفای رهروان فریاد کردن شرط نیست
د بیابان جنون ای خضر آوازم مکن
صیقل دل صحبت آزادگان باشد سلیم
جز به چوب بید چون آیینه پردازم مکن
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş