شمارهٔ ۳ - در تقاضا

س سلیم تهرانی
0 Altın Yaprak
ای شکنج آستینت موج دریابار جود ای سپهر پیر را ذات تو فرزند خلف کاروانی کز دیار همتت گردد روان نقش پای ناقه اش گوهر دهد همچون صدف روی بر خاک درت سوده ست بهر کسب نور بی سبب نبود به روی ماه آثار کلف جانب خارا دود بر کینه خواهی همچو آب بشنود گر شیشه از حفظ تو بانگ لاتخف گرچه همت می کند منعم ولی در پیش تو عرض حال خویش می گویم تکلف برطرف سیلی امواج این دریا مرا بی تاب کرد تا به کی دندان فشارم بر دل خود چون صدف شد لباسم بس که رهن باده در میخانه ها چون نهال تاک نبود سترپوشم غیر کف بر سر دستار من هرگه نسیمی بگذرد همچو گل افتد ازو هر پاره ای بر یک طرف کهنه کفشم را که شد سوراخ در سرپنجه اش کرده سر بیرون ازو انگشت پایم چون کشف چون جلاجل زردگوشانم به دور دایره ایستاه می زنند از روی طعنه کف به کف کاین چه اوقات است بر حال تو رحم است ای سلیم کس مبادا همچو من تیر ملامت را هدف همگنان را ماتمم باشد عروسی تا به کی شیون من باعث عیش کسان باشد چو دف نه فلک در موج خیز از آب گوهرهای من خشک لب از تشنگی من همچو دریای نجف ای سحاب وادی لب تشنگان بر آتشم قطره ای افشان مگر کم گرددم این تاب و تف دست پرورد وفایم بی حقیقت نیستم گر کسی نیکی کند با من نمی گردد تلف در تلافی گوهر شهوار می گیرد ز من قطره ی آبی دهد گر روزگارم چون صدف

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.