شمارهٔ ۶۰

دوش با پیک خیالت گفتگویی داشتیم تا سحر مانند مستان های و هویی داشتیم از سر بی مغز ما کیفیتی حاصل نشد جز که بار دوش خود حالی سبویی داشتیم مرحبا ای عشق صلح انگیز کز تاثیر تو یار شد با ما به عالم گر عدویی داشتیم گر نشد از شرم کاری پیشرفت ما نشد ورنه نزد دلبر خود آبرویی داشتیم همچو قمری در خیال قد آن سرور روان بسته اندر طوق بی تابی گلویی داشتیم همچو قمری در خیال قد آنسرور روان بسته اندر طوق بی تابی گلویی داشتیم چون فقیری کو بنان جو قناعت می کند دوش بیرویت به سوی ماه رویی داشتیم جز گل نشگفتگی نشگفت از گلزار من یاد آن عهدی که چون ل رنگ و بویی داشتیم سستی طالع نگر صامت که اندر دوستی شد به زشتی فاش هر نام نکویی داشتیم