Gazze De Bir Sabah

Gazze de, yorgun bir sabah, Ayarında olmayan bir güneş doğuyor. Ezanları susturulmuş, Uyku bile nöbet tutmuş. Ölüm dahi yetmemişti Gazze çocuklarının güzelliğini silmeye, Melekler şahitti, kanlı yüzlerine Ölürken bile güzeldi. Gazze çocukları Yorulan ruhları hissiz, Solarken umutları kimliksiz Sıcacıktı yanık bedenleri Elleri toprağına dokunamaz, masum canlarla bir şehir, Asla alınamaz. Oyüzden asildi. gazze çoçukları Devam etmem için ağlamam gerekecek, Acıyla karışmış bir öfke taşır yürek Hergün erkenden şehre gece çöker, Bilinmez ertesi gün kim nereye gider? Ne garip yolcudur. Gazze çocukları Masum gözyaşı ilk yardıma muhtaç, Ölüm kapı da bekler karnı aç. Öyle bir mekan düşler, Adam olmuş yüreğin de çocuksu izler. Ölürken bile yürekliydi. Gazze çocukları...