Anne

Sen bu yerden gittin gideli ana Cihetsizim; sağım solum kalmadı Dizlerinin dibi sılaydı bana Kanadım kırıldı, kolum kalmadı Harflere sığındım sözü bırakıp Mısralarım oldu kendime rakip Hokkalar devrildi, bitti mürekkep Lisansızım anne; dilim kalmadı Karânî olsaydım; sen olsan tasam Yemeni olsaydım; başına atsam İsterdim; güzel bir mevsim anlatsam Sonbahardan başka iklim kalmadı Kalmadı düşmanım, kalmadı dostum Gayretim kalmadı, tükendi kastım Gönlümde kalan son dostu ben astım Verip alınacak selâm kalmadı Ne gökte bir melek, ne yerde mahlûk Bana senden yakın kılmadı Hâlik Gönlüm, 'Ana! ' dedi son bir defâlık, Edilecek başka kelâm kalmadı...