Karadeniz

Gönül denize benzer, sevgiye deniz benzer İnsan sâhilde kuma, ona mâşuku benzer Öfke denize benzer, kavgaya deniz benzer Ondan uzak durmaya kendinden kuşku benzer Dalgasına durulmaz dinmez bir coşku benzer Benzerse deniz bize, bizi görmüş ki benzer Bir an kumları sever, döner dağları döver Yedirir insanları, sonra insanları yer Böyle bir azgın deniz sevilecekse eğer Onu bir Mehter Marşı gibi sevmeye değer Bu benzi kara deniz tekinsiz köşke benzer Karadeniz'i sevmek ölümle meşke benzer Güneşle sevişirken yeşilliği kürkümüz, Köpürürken, taşarken dalgaları türkümüz Çehresi buruşurken karanlığı börkümüz Şimşeği, yıldırımı bineğimiz, terkimiz Bu denizle yârenlik çileli aşka benzer Bu hırçın Karadeniz Türk'e bir başka benzer.