Ya/saklı Şiir

kuş konmaz lacivert bir yalnızlık sonrası sahipsiz muhacir iklimin koynunda mutsuz gül mevsiminin son gülü solarken gülşende şeb-i aruz alenî bir kırgınlık çöker bakışlarına ayın görünmediği siyahî zaman muştusu yok aksi yok cismi yok damla damla dökülmek için sığ sulara zamansız amansız sıyrıldı söz korkuyla baktı aya -göz bebeklerinden sızan ben miyim sen söyle- memnu bir cesaret öfkene yenik ilkin sular gibi durgun sonrası hırçın ve ayyuka çıkan aşk yetmiyor duldasında yaşamak bir amin düşür nihayeti olsun aşkın çıplak kokusuna davet kehribar bir gülüşün hani kaybettiğinde uzun gece saçlarını ağlaşır bir gamze dokunuşlu beyza elleri yâr dili yâr kokusu yâr helalim bakir topraklarına vurulduğum diyar gülüşlü yâr hileli bir dem vakti kararan muhabbette sarî iz fasl-ı dolunay neşesi dökülürken aydınlanır yüzün yalınayak bir aşkla geldim sersefil ruhuna ilaç karanlık kapkara bir düşünceyle geçiyordum en izbe saatlerinden utanarak yürüyordum şiirin dar sokaklarında müebbet haller beklettim sabrımın sırrına denk kirpiklerinden geçemez infaza yenik gözlerin gitmelerin büyüyen aldırmazlık kahır üstüne kahır ölmeyi bile göze aldım bütün izlerde ve gizlerde saklıydı adın bir sen anlamadın tam da bu işte, seni incitmek niyetim sebebini bilmediğim acım ve olmayanı yok etmek amacım günahkâr sokaklarından geçilmiyor tövbeni bozduğun yer, yollarda pişmanlık izleri hadi yürekli ol ve korkmadan gel bir şiirin na-mahrem sözlerine bir gölge gibi sakinim hadi az bir cesaret öldür güneşimi