Melankolik Saatlerim 6

Yüzünü görmediğim saatlerde şuurunu kaybediyor gözlerim Ne yana baksam seni görüyorum. Acaba aynaya baksam Orda da sen mi varsındır ki? Hızla aynaya koşuyorum Yüzümde bir gülümseme Kendimi gördüğümden olsa gerek mutluluktan kahkahalar atıyorum Sonra gözyaşlarım karısıyor kahkahama Çıldırmak üzereyken Kapı çalıyor. İyide ben dışardayım Dışarda kapının işi ne? İşi neyse ne sevmiyorum kapı sesini O yüzden kapım açık yatıyorum geceleri. Belki sen gelmessin diye kapatmıyorum gözlerimi. Gözlerim açık gidiyorum uykuya Bir tır çarpıyor rüyalarıma Kabusa dönüşüyor herşey. başrolunu çekiyorum yeni bir filmin en kötü karakteri canlandırıyorum Kötüler hep ölür ya Ben yaşıyorum. yaşadıkca öldürüyorum iyi olan yanlarımı. Şimdi yansızım üstelik yalnız bile değilim yalnızlığımı intihar ettiğimden beri Kalabalığım hüzünlere. aslında birazda uykum var Şimdi sona bağlasam yazdıklarımı olmaz. Çünkü herşey yeni başlıyor. Varsın Bu şiirde yarım kalsın. Sonunu belki zaman yazar. Belli mi olur belki birazda kafiye katar. Eyvallah.