Bir Yok Oluşun Var Oluşu

Yüreğimde bıcak izleri var Alnımda terkedilmiş sevinçler Yüzüm gülmüyor artık Yollar gitmek için değil Durdurulmak için var bu kentte Kente ne zaman yeni asfalt yapsalar Yapısır ayaklarım Gidemem bir adım öteye. Yorgun düşerim hüzünlere Mutluluğa adım kala adımı unuturum Gecici bir hafıza kaybı yasarım Düşlerimin enkazında. Hatırlamaya başladığımda Çok geçtir. Hatırladığım hiçbir şey durmaz yerinde Sevgilim gülmez bana Gülmez baharlar. Kışları beslerim ben evimde Koynuma soğuk alıp yatarım Ağustosun en deli sıcak gecesinde. Üşümüşümdür bir kere baska tenlere sığınmısımdır ısınmamışımdır. Ten değildir beni ısıtacak olan beni ısıtacak olan sensindir senin tenindir. Şimdi bir sokak cocugu gibi yalnız ve kimsesizim Sevgiye hasret umuttan yana eksiğim. Eksilere düşmüşümdür anlayacağın. Hiçbir doğru Doğru değildir artık yalanlar yalan olmaktan çıkmıstır. Çıkmıştır aklım yerinden Yerine sen girmişindir Beni yöneten. Oysa yoksundur hiçbir yerde Bir tek aklımda Bir tek saklımdasındır. Yüzün nerde Elin nerde bilemem. Ayakların yinemi gitmeyi secti Ne zaman dönersin Bunu sana diyemem Dön diyemem gururumu ezip söyleyemem. Şimdi dönsen Gelsen geri sarılsan bana. Bahar gelse yeniden yüreğime Çiçekler en çok saclarına yakıssa Mutluluk yakama yapıssa Gitmese. Bitmese... Olmaz biliyorum artık hiç bir sey eskisi gibi olmaz Gelsen bile yüreğin yine durmaz. Soğudun bir kere Soğuttun bin kere. Şimdi kışsam ben Bahar değilse ellerim Ellerinin suçudur. Bu şiir Bir yok oluşun var oluşudur...