Serdar Barık

Güneşi bekleyen Kıza şiirler yazan bir adam vardı Kalemine ayrılıklar değmiş Gülüşleri hunharca katledilmiş…

Bir iç geçimiydi Aşk İçim geçti Sen geçtin içimden sevgili basarak yüreğime…

Yüreğimde bıcak izleri var Alnımda terkedilmiş sevinçler Yüzüm gülmüyor artık Yollar gitmek için değil…

Çok gördüm sensiz yapamam Sensiz yaşayamam diyenleri Ve ardından gördüm Ben hayatlarına hiç dahil olmamışım gibi…

Siyaha boyanmış bir gece daha. Sigara üstüne sigara.. Karanlık... Hayalin...…

Soğuktu.. Kış gibiydi ellerin Ayrılık kokuyordu sözlerin Duymadım.…

Tadım tuzum kaçmış Zehir gibiyim. Bu hangi ben acaba ya da ben hep bu muydum?…

Eski aklı basında halimi anımsıyorumda O günlerden eser yok şimdi Muhakkak gecici bir iyileşme süreciydi İyileştim.…

Sahil boyu yürüyorum Biraz tedirginim Biraz sinirli. Martılara takılıyor gözüm…

Bugun aşklardan sensin Dün başkasıydı yarın bir başkası olacak belkide. Neden hep gitmek için varsınız ki.…

Bir günüm bir günümü tutmuyor Bugun bakmışsın kendimi kaybediyor Yollarda beni arıyorum. Bulamamaktan yorgun düşüyor gözlerim…

Yüzünü görmediğim saatlerde şuurunu kaybediyor gözlerim Ne yana baksam seni görüyorum. Acaba aynaya baksam…

Gözlerim sen bakıyor Dalıp gidiyorum Aşka. Bu kez her zamankinden b/aşka. Acıysa acı…

Sesimi unuttum sessizliğinde Sus kanamalı bir hastayım artık Konuştuklarım anlamını yitirdikten sonra Şimdi Bu neyin susu diye sorma…

Gittim... Hiç bir yolun sana çıkmayacağını bile bile gittim... Oysa eskiden bütün yollar sana çıkardı.…