Öldüm Ulan!
S Serdar Barık
0
Altın Yaprak
Sesimi unuttum sessizliğinde
Sus kanamalı bir hastayım artık
Konuştuklarım anlamını yitirdikten sonra
Şimdi Bu neyin susu diye sorma
Sorma hiçbirşey
Halimi hatırımı sana yorma
Hatıranıda al git senden
Benden gitmeyi başaramadın
Kalma kendinde
arama beni sende.
Bulamazsın.
Olamadım ki birgün bile sende
Yüreğine değemediki sesim
Şimdi neye
şimdi kime
aldığım bu haram nefesim.
Kalma...
Olma yanımda
Kandırma kendini boşuna
sevebilir miyimlerle tüketme ömrünü
Ferah tut gönlünü
Nasılsa nasılsınına
Yine iyiyim ben
Beni düşünme sen.
Bunca yıldır düşünmeden yaşamadın mı zaten.
Sevgili
şimdi bu neyin ilgisi
Yine mi severimlerin belkisi
İstemem sevme...
Belkilere yükleme artık sevgini
belki sever umuduyla yaşatma beni
Keşkeleri düşürme yine dilime
Sustuğum yerde bırak beni
sen defalarca işledin aynı cinayeti
Şimdi yeniden diriltmek istiyorsun
Bir daha öldürmek için yüreğimi.
Kaç kere öldüm ulan
Yine mi yetmedi...
Yine mi bitmedi...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş