Ayaz Geceler

ne zaman seni anlatan bir söz çıksa ağzımdan hüzün kokar yüreğim kirpiğimden süzülen bir damla düşer avuçlarıma usumdan silinir bütün kahroluşlar gülümseyişini asarım gecenin kuytusuna... kendi yağmurumla ıslanıyorum nicedir gözlerime demirledi bıçak sırtı bir hüzün bam telime vurdukça kan kırmızı bir isyan yüreğim asılı kalıyor gözlerinin uçurum bakışlarına saçlarının zifiri maviliğine dolanıyor özlem sen her zerreme sızıyorsun, neşter kabilinden... şimdi bir iç çekiş gibi gecenin ayazında hicran makamında esiyor rüzgar bir çığlık düşüyor yankılanan şarkıya vurulan kadehlerin yankısı döndükçe duvarlardan yaktığım her sigarada sen tütüyorsun duman duman... ahhh.. bu militan sabahlar şafaklarınla yaşladırıyor içimdeki çocuğu yılların beyazları yağmışken saçlarıma ışığa üşüşen pervaneler misali sensizlik ilişiyor gün görmemiş acılarıma namussuz bir geceden kalma kan kırmızı bir vedayla, güneşin gözyaşları sızıyor toprağa söz sükuta yenik düşüyor... ben sevdaya... sevda ayrılığa.