Güz Denizi

sevdamı aydınlatrken camdan, kırılgan gece belki de terkettiğim son cehennemdi bu! .. savruk yılların dokunduğu bedenimin güz denizinin anaforlarına sürüklenmesi, içimin çığlık çığlığa acıması, ellerimin ıssız kalması, bundandı belki de... şimdi sen yaşam kadar uzak, ölüm kadar yakısın bana düşledikçe özledikçe seni acemi bir bulut iniyor gözlerime güz denizinin karanlık kuytusunda her yanımdan kan sızıyor düşlerim vuruyor, çarpıyor kıyılara yosun tutuyor içimde bireken zehir akıntıya kapılmış ölü bir martı gibi usul, usul sürükleniyorum bilmediğim uzaklara...