Mevsim Yazdı

Mevsim yazdı güneş kavuruyordu tenleri O iliklerine kadar üşüyor titriyordu Donmuştu gözleri, üşüyordu yüreği Soğuktan ceplerine sokmuştu ellerini Yalnızdı koskoca bir şehir gibi Veda sözleri kanatmıştı yüreğini Eski bir aşk masalının kahramanı gibi Kana bulanmıştı mavi gözleri Yüzü ayna gibi yansıtıyordu ızdırabını Gözlerine batmıştı kalbinin cam kırıkları Elindeki fotoğrafları denize bıraktı Sulara karıştı kadının gözyaşları Deli bir rüzgar gibi girmişti ayrılık aralarına Tuz basmıştı yüreğindeki kanayan yaraya Mevsim yazdı güneş yakıyordu tenleri Rıhtımdaki kadın soğuktan üşüyor titriyordu Hissetti martılar kadının yürek yarasını Çığlık çığlık ağıtları ağlattı dalgaları Kan çanağı gibiydi kadının gözleri Besbelli uzaklara uğurluyordu sevdiğini Kırılmıştı kalbi bölünmüştü yüreği Lime lime olmuş parçalanmıştı benliği Bir yarısını koparmıştı uzaklaşan gemi Mevsim yazdı, kadın titriyordu, üşüyordu elleri...