Camdan Masal

CAMDAN MASAL tozlu bir yoldan şehre dönmekte evler kapılarında yükü dünyanın kırk yamalı yalancıdır bahar solmuş çiçekleriyle her öğün sofra bezinde açar çelimsiz müritlerdir çocuklar duvar dibi sararmış eşyaların kuru ekmeğe secde eden inançları tastamam adamlar döner çeyrek adalardan yüzlerinde kırık halka izleri tek yaşam belirtisi sürünen eksik adımlar biri çakı bulmuş çingene sevinci öfkesi eşikten atlar ötekinin kiminin küflüdür zikirleri fikirsiz dervişler gibi ağızlarında şükürlü sakız korkudan nasiplenir zaman gözlerde arpacık henüz çipil umut oyalı mendildir her evin sandığında kendine zimmetli nemden sızlayan yataklarda boğaza bakan düşler görülür en çok her sabah erguvan kokusu karşıdan iki yakası bir araya gelir o vakit şehrin camdan bir masalda kaybolmuş gibidir kadınlar sırtlarında yedi tepeli hürmüz denizden yıldız toplanır evde kalmış kızlara çeyiz hayat hep aynı yokuşta kendini yorar kuşlar siyaha çalar yoklar hep aynı avluda bir akşam namazı zaman geri sayar akrebi pazar cuma cumartesi üç iki bir gibi