Hasbihâl

Sanki yüreğim de binlerce düğüm Sabahlara ermez gece gibiyim Şair ya bir yanım sanki ben hürüm Yazarsam açılır yol der gibiyim Asi bir direniş var, içimde isyan Yanlışlar için de doğru gibiyim Alayına küfret, geç diyor şeytan Utanmaz olmaktan korkar gibiyim Ne kadar kendini bilmeyen varsa Onlarla yarenlik eder gibiyim Bu aptal diyorum bir kere yansa Kendine ceza veren derviş gibiyim Yok mudur ülkemin güzel insanı Çöllerde kalmış susuz gibiyim Ruhtan anlayanı dürüst olanı Ümidini kesmiş berduş gibiyim Nasıl keşmekeşse geçiyor hayat Savaşında yılmış asker gibiyim Ne kadar anlatsam yazsam da heyhat Çizgisi olmayan kalem gibiyim Sen Dedin ki kırma edepli davran Sözünü dinleyen evlat gibiyim Bunca özveriye kötü mü devran O zaman cenneti ver der gibiyim Ne ise hesabın ben çözemedim Ama yaşamaktan yılmış gibiyim Yarattığın kulunun gönlüne girdim Sanki çıkmaz içinde kalmış gibiyim İsyanda değilim yanlış anlama Galiba bu gece sarhoş gibiyim Bu kadar soruna hakkım var ama Seninle dertleşen kulun gibiyim