شمارهٔ ۵۶

الا ای صبا ساعتی بار بر ز بنده سلامی سوی یار بر بدان دل ستان ره به پرسش طلب بدان گلستان بو به آثار بر ببر جان و بر خاک آن در فشان چو ابر بهاری به گلزار بر چو آنجا رسی آستان بوسه ده در آن بارگه سجده بسیار بر در او بهشت است آن جا مباش برو ره ز جنت به دیدار بر ببین روی و آب لطافت در او چو آثار شبنم به ازهار بر عرق بر رخ او ز عکس رخش چو آب بقم دان به گلنار بر بر آن زلف جعد مسلمان فریب شکن چون صلیبی به زنار بر دمی از مصابیح بی زیت ما شعاعی به مشکات انوار بر به کوی تو زآن سان پریشان دل است که زلف تو بر روی رخسار بر نشان غمت بر رخ زرد او به از نام سلطان به دینار بر چنان است غم های تو بر دلش که دم های عیسی به بیمار بر سخن های او قصه درد دل چو خط غریبان به دیوار بر در اسحار افغان او بهر تو به از سجع بلبل به اشجار بر ز اندوه تو هر نفس زخمه ای زده بر طرب رو ز اشعار بر شده همچو حلاج مغلوب عشق زده خویشتن گنج اسرار بر غم تو به باطل کسی را نکشت اناالحق زنانش سوی دار بر همی گوید این نکته با هرکسی که دارد نوشته به طومار بر بر افراز تن جان بی عشق هست چو زاغی نشسته به مردار بر خرد در سر بی محبت چنان که خر را جواهر به افسار بر