شمارهٔ ۱۳۸
ا امیر شاهی سبزواری
0
Altın Yaprak
ما را غمی است از تو که گفتن نمی توان
وز عشق حالتی که نهفتن نمی توان
بسیار گفته شد سخن از نکته های عقل
اسرار عشق ماند که گفتن نمی توان
جاروب آن ره از مژه کردم ولی چه سود
چون کوی دوست رفتن و رفتن نمی توان
ما راست غنچه وار دلی مانده غرق خون
بادی چو نیست از تو شکفتن نمی توان
شاهی نثار اشک تو دریست شاهوار
کان جز به سوزن مژه سفتن نمی توان
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş