شمارهٔ ۱۷۲
ا امیر شاهی سبزواری
0
Altın Yaprak
دلا از مردمی بویی نداری
اگر سودای دلجویی نداری
حرامت باد عمر ار موسم گل
حریفی و لب جویی نداری
چو عنبر لاف زلفش تا کی ای مشک
کز این معنی تو هم بویی نداری
تو خوش باش ای ملامت گو که چون من
دل اندر دست بدخویی نداری
به تیغ هجر شاهی را میازار
کز او بهتر دعاگویی نداری
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş