غزل شمارهٔ ۸۰۱
ش شاه نعمت‌الله ولی
0
Altın Yaprak
تا نگویی که خواجه مالش ماند
مال پامال شد و بالش ماند
خواجه پیوسته در خیالی بود
عاقبت مرد و قیل و قالش ماند
حاصل خواجه قیل و قالی بود
نقش خواجه شد و خیالش ماند
رفت صاحبدلی از این عالم
اثری خوش از آن کمالش ماند
عاشقی کو ز عشق حالی داشت
گرچه عاشق نماند حالش ماند
کوزه ای گر شکست و آبش ریخت
عین سرچشمه زلالش ماند
نعمت الله ز دیده پنهان شد
در نظر نور بی مثالش ماند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş