غزل شمارهٔ ۸۰۱
ا اوحدی مراغه‌ای
0
Altın Yaprak
باز آمدی که خونم بر خاک در بریزی
توفان موج خیزم زین چشم تر بریزی
هر ساعتی به شکلی هر لحظه ای بینگی
دوداز دلم برآری خون از جگر بریزی
گر تشنه ای به خونم حاکم توییولیکن
در پای خویش ریزشروزی اگر بریزی
مانند آفتابی کز بس شعاع خوبی
چون دیده بر تو دوزم نور از نظر بریزی
در شهر اگر نماند شکر چه غم که روزی
لعل تو گر بخندد شهری شکر بریزی
بالله که برنگیرم سر ز آستانه تو
گر خنجرم چو باران بر فرق سر بریزی
صد نوبت اوحدی را خون ریختی و گر تو
آنی که می شناسم بار دگر بریزی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş