شمارهٔ ۴۲ - آتش سینه
ش شاطر عباس صبوحی
0
Altın Yaprak
پرده تا باد صبا از رخ جانانه کشید
پیش رویم همه جا نقش پریخانه کشید
ماجرایی که کشید از سر زلفش دل من
می توان گفت که در سلسله دیوانه کشید
میل بر باده و پیمانه و ساقی نکند
هر که با یاد لب لعل تو پیمانه کشید
دل جمعی است پریشان و ندانم امشب
که سر زلف دلآرام تو را شانه کشید
شعله شمع شرر بر پر پروانه بزد
آتش عشق شرر بر من دیوانه کشید
رشک آتشکده شد سینه بی کینه من
آتش عشق تو بس شعله در این خانه کشید
مژده بردند بر پیر مغان مغبچگان
که صبوحی ز حرم رخت به میخانه کشید
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş