Yed-i emin

mutlak bir hakîkât soyunur da girer koynuna yalnızlığın, müebbed hüzünler yafta gibi durur boynunda. oysa, yalnızlığı kendi ellerimle kundaklamıştım; ya büyütecektim ninnilerle, ya da...yakacaktım yumup gözlerimi, solan güne inad bir gece vakti tütün alevinde... hülâsası şudur ki; mülhem bir aşka gül/diken bend/im yıkıldı fil dişi kule hamuş bir nef/e/s kaldı mütebâki... usul usul yaklaşan eylülse, gözlerine hapsettiğin gül ve gönlüne nakşettiğin de gülse her daim, s ı n a itikadını göğsündeki gül yangınına semender benim. için mutmain olsun incinmiş bir aşk için yed-i emin dir yüreğim...