ଖୋଜିବା ର ସେଇ କେତେ ଦିନ- 09(Khojiba Ra Sei Kete Dina/Odia Poem-09)

ଓଦା ଓଦା ଚମ, ଲୋମ, ଓଦା ଓଦା ଦେହ ଭର୍ତ୍ତି ରମଣ ଲାଳସା- କାନ ମୂଳେ ବୈଶାଖ ର ଛୁଆଁ । ଏ ବେଳ ରେ ମଶାଣୀ କୁ ବେଢିଥିବା ତାଳ ବଣ ବରଡା ଫାଙ୍କ ରୁ ଜହ୍ନ ହସୁଥାଏ- ସଜ ସଜ ତୁଳସୀ ଓ ଚନ୍ଦନ ବାସ୍ନା ରେ ।। ତମ ଚୁଡି ଖନ ଖନ ଶୁଭିଯାଏ ଶୀତ ରାତି ଧୂଆଁ ଧୂଆଁ ନିଷ୍ପ୍ର୍ରଭତା ବେଢିଥିବା ନଇପଠା ଉଲଗ୍ନ ଅନ୍ଧାରେ।। ଏବେ ଏବେ ବୈଧବ୍ୟ ର ସୁରେ, କ୍ରମଶ8 ନିରବି ଯାଉଥିବା ଅଜନ୍ମା ବିରହ ର ରାଗେ ଗାଉଥିବା ଚକୋରୀ ଓଠ ରେ ମିଳନ ର ରଙ୍ଗ ଲାଗିଯାଏ ।।। ଖୋଜିବା ର ସେଇ କେତେ ଦିନ ତୁମକୁ ପାଇବା ପାଇଁ ରାତି-ଦିନ ଏକ କରି ଦେଇଥିବା ଅଲୋଡା ପକ୍ଷୀ ର କ୍ଳାନ୍ତ ପର, ନିଦୁଆ ପତା ରେ ଧୂସର ରଙ୍ଗ ର ତୁଳୀ ରଙ୍ଗ ମାଖୁଥାଏ- ଅଛୁଆଁ ବାସର ରାତି ନିଟୋଳ ଅଙ୍ଗ ରେ ଚୁମ୍ବନ ର ନୀଳ ନୀଳ ଦାଗ ଲାଗିଯାଏ।।