Kırık Kalpler Sokağı

Kırık kalpler sokağının güneşi yoktur Bilmez orda yaşayanlar Gün nasıl doğar nasıl batar Güneş nasıl yakar Sol yanlarında hep bir ağrı Kıvrandırır durur gece ayazları İstilacıdır hüzünleri her bir köşesini Nöbet tutmaktadır Akla zarar intikam cengaverleri Her kuşluk vakti evlerden ah sesleri yankılanır Sular bile bendlerini yıkar şahlanır Küsmüştür kalp kalbe Yoktur hiçbir hal çaresi tabibte Kara gece gibi karanlıktır Sakinlerinin yüzleri Ağarmaz ki görmemişler güneşi Dertlerden gark olmuş ciğerleri Sevgi ekmişler zamanında tarlalarına Tek hasatları gözyaşları dualarında Kayan yıldızları terk etmiş gitmiş Dilekleri bile dillerinde pelesenk edilmiş Küstüm çiçekleri bahçelerin de kök vermiş Gülleri ahuzarla boynunu bükmüş Vefasız bülbül ,çoktan bir başka güle düşmüş Dilleri lal olmuş konuşmaz Acıdan kabuk bağlamış yürekleri susmaz Yıldız yıldız aklar düşer saçlara Tıkanır yutkunamaz Kimi hicran yarası çeker Kimi sevdiğini bekler Kimi anasına yanar Kimi kınalı kuzusuna Kimide yurduna gelen zarara Vardır bu sokakta herkesin bir derdi Kılıç gibi en derinden kesici