شمارهٔ ۱۴۶

پرتو آیینه ام حیرت بیانی می کند صورت بهزاد فکر من نه مانی می کند وضع میزان خیالم را مپرس از نازکی سایه مویی به یاد آید گرانی می کند عقده های مشکل رمز و کنایات مرا فهمد آن دانا که حل بوالمعانی می کند در سریر موشکافی شاهم از فکر رسا در دیار نظم طبعم حکمرانی می کند اختر طالع به اوج دانشم دنباله زد ملک معنی را دلم صاحبقرانی می کند هرکه شد در بحر اشعارم نخستین ناخدا زورق از فهم بلند خویش ثانی می کند مهره نرد بساط بیت موزون مرا هرکسی با قدر دانش دانه رانی می کند در شکار صید معنی های وحشت رام من گه خدنگ از غمزه که ابرو کمانی می کند طغرل آسا روز و شب در اوج مضمون های بکر طایر رمز نکاتم پرفشانی می کند