شمارهٔ ۲۳۸

ط طغرل احراری
0 Altın Yaprak
صفحه دل را ز موج باده تا مستر زدم قرعه فال طرب من از خط ساغر زدم مسند غم بارگاه شهریار عشق بود بی خود از ترک ادب من حلقه بر این در زدم جوش طوفان سرشکم داشت امواج دگر از هجوم سیل غم زین بحر دامن بر زدم از نگینم شهرت شور و جنون پیدا نشد خاتمی از نامی مجنون من بر انگشتر زدم سوختم از شوق من در محفل ناز ادب تیره شد آیینه این بزم خاکستر زدم هر که در دیوان عشاقش به سلک غم نبود نامش از نامحرمی از سطر این دفتر زدم بس که بودم در ثبات بار عشقش همچو کوه دامن خود را به پای خویش از لنگر زدم پرتوی در کلبه ام از لمعه دیدار کیست آتشی پروانه سان امشب به بال و پر زدم یک گل مطلب نچیدم من ز گلزار امید عاقبت دست ندامت همچو گل بر سر زدم گر به دل از یاد چشمش راه راحت داشتم از خیال آن مژه بر سینه صد خنجر زدم گفتم از شرح حدیث عشق زاهد را چه سود بی اثر گویا غلط بانگی به گوش کر زدم داشتم کلکی من از چوب صنوبر عاقبت یک قلم از بر تحریر قد او سر زدم تا شود باغ سخن رنگین ز فیض معنی ام بر رخ مضمون گل از فکر خود نشتر زدم با چنین دانش ببین طغرل که بیدل گفته است من هم از نامحرمی بانگی برون در زدم

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.