شمارهٔ ۲۸۵
ط طغرل احراری
0
Altın Yaprak
از قامت بلندت قمری به لحن کوکو
در پیچ و تاب سنبل زان حلقه دو گیسو
مستانه گر خرامی از ناز در گلستان
غوغا و فتنه خیزد از طاق چرخ مینو
در بوستان خوبی موزون قدان بدیدم
مانند نخل قدت سروی نرسته دلجو
افتاده عکس مژگان با چشم سرمه سایت
در مرغزار سنبل گویی چریده آهو
از تیر طعن اغیار عاشق چه باک دارد
گر چون شهاب آید برق ستم ز هر سو
پهنای دشت هجران چون وسعت دو عالم
راه وصال جانان باریک از سر مو
از گلشن جمالت یک گل نچید طغرل
خار جفای اغیار آمد دراز پهلو
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş