Bir İzmir Akşamından Aşka Bakmak

Bir İzmir akşamında Parmağında yaralı bir şiir kanıyordu şairin Aşk özgür saat kulesiydi Aşk batıya aitti Günü öldürürken vapur tarifeleri Ki doksan dakika telaşında yolculuklarımız vardı Şehrin bir ucundan diğer ucuna Beleşe konmuş martılar misali/ simit yoksulu Seyyar seyyahlara emanet meltem esintileri Barışa don Atlet asıyordu üç şeritli hayat hikayelerinde Bir İzmir akşamında Acıları enginar kokusuyla nasırlaşmışken şairin Sarhoş yakaları saldırıyordu ışıl ışıl karanlığa şehrin Midyeden payımıza düşen yalnızlık Ve falcılardan ülke dışına yolculuk pazarlığı kalıyordu Akustik mirasına sahip çıkarken sahil şeritleri Yeşil yeşil Bir İzmir akşamında Parmağında kordon geziyordu şairin Klasik müziği yönetirken bar sohbetleri Aşk özgür hesaplarıydı meyve salatalarının Aşk delilere aitti Geceye merhaba derken sokak şövalyeleri Rumca söyleniyordu azınlık şiirleri Deniz manzaralı mirasyedilerinde Bir İzmir akşamında Demokratik söylemleri öldürüyordu parmağında şair Köyünün şalvarını terk etmiş koşuşurken belediye işçileri Sahillerin arkasına gizleniyordu Halının altına süpürülür gibi yaşamın artıkları Aşk azize varoşların gündelikleriydi Aşk aslını inkar eden cümlelerindi Yetim bir kilisenin nargile sefalarında Yükseldiğini sanan kardeşlik ezgileriyle beraber Ensesini sıvazlamak ki yoksulun Sömürünün altın yoluydu Bir İzmir akşamında vatanseverlik öldürülüyordu Korsan ekmeklerin saman kokulu eksik kalmışlığında Bir İzmir akşamında Yolculuk hakkı sınanıyordu parmağında şairin Aşk gecenin 00.00 da kendini jiletleyebilen dönmelerindi Aşk dönmemeleriydi tüm saygın baskılara rağmen Bir sokağa sıkıştırılmış düşlerine fişlenirken Cinsiyetsizliğe vesika vermiyordu yaşamak Aşk bir İzmir akşamında Kaldırımlara taşmış balık sefalarıydı Kılıç gibi kılçıklarını çekmişken boğazların yoksulluğuna hayat Hayata aldırmıyorken bir İzmir akşamı Eline yüzüne bulaştırmışken dolunayın ve meltemin sefasını Varlığına tükürüyordu yeryüzünün sefil bir şiir Şairin parmaklarında haykırarak Aşk amaçlarından çıkmış insanoğlunun zaaflarıydı Aşk sistemin iki yüzlü yalanıydı Bir şair izliyordu İzmir'i mavi mavi kanayarak Bir şair susuyordu güllere gam çalarak İzmir İzmir olalı aşka şiir yazmak Ay kesiğidir sayfalarda İzmir İzmir olalı şaire şairlik yasak... Dün yaşamaktı aşka bir İzmir akşamından bakmak...