Özlem

yazamadığım şiirlere kurgulayamadığım öykülere karşılık bulamadığım aşklara ve hiç yaşanmamış bir hayata özlem duyuyorum sahip olamadığım dostlara elde edemediğim başarılara yüreğimdeki derin sancıya ve hiç yaşanmamış bir hayata özlem duyuyorum zayıflayan inançlarıma peşimi bırakmayan sigara dumanına içimdeki hiç büyümeyen çocuğa ve hiç yaşanmamış bir hayata özlem duyuyorum geçmişin sularıyla yeşeren tecrübelerime geleceğin karanlığıyla şekillenen hayallerime asla ulaşamayacağım "renkli" yıldıza ve hiç yaşanmamış bir hayata özlem duyuyorum bir ocak akşamında yitirdiğim masal gözlü güzele siyah bir defterin arasında unuttuğum beyaz karanfile uğrunda alışkanlıklarımdan vazgeçtiğim smyrna düşüne ve hiç yaşanmamış bir hayata özlem duyuyorum zihnimi sürekli kemiren takıntılarıma hiçbir anını unutmadığım özel günlere karşımda "imkansız" diye bağıran roman kahramanıma ve hiç yaşanmamış bir hayata özlem duyuyorum hiç yaşanmamış bir hayat ve hiç yaşanmamış bir aşka duyduğum özlem bir gün anlamsızlaşacaksa duyduğum bütün özlemleri anlamlandıracak mavi gözlü bir meleğe ihtiyaç duyuyorum...