Uyan

Zaman sükût etti, hesabın ağırlığıyla Cahil ve zalimane sırtladık emaneti Emanet ki, İhanetle titredi Titredi dağlar taşlar İnsan tuğyana köle Zulümle sarmaş dolaş Ve arkadaş Arkadaş, sokağımın duvarlarıdır yanan Yanan, üç beş hece ile kelime Kelimeler utancından kızarmış Azgınlığı bulvarımızı sarmış Sarmış, kokuşmuş ahlak Arsız ve hayâsızca magazin sayfasını Mahkûm kalmış aydın söz Yürek kara, ama göz Gözde yosun, yüreği sırılsıklam Sırılsıklam buluttan, insanlığa su sıksam Sıksam mermerden ruhu Acaba yumuşar mı? Yumuşar mı? Vurgun yemiş, iki başlı ejderha Ejder nefesi yangın, kıtaları aşar mı? Kutlu yolun gemisi Kuşanmış sevdaları Almak için, iffet hayâ heybemi Heybem hayat dağıtsın Dağıtsın, umutsuza Umutsuzun hamisi mi? Serseri Serserice caddeleri, arşınlar sabah akşam Akşam, yaşlı ve yorgun Bakar, sarar, kucaklar Gölgeler gecenin içine gömülünce Loş ışığın altında Kayar ayak izleri İzleri takip etse, görür çirkin yüzleri Kimi kemirir sözü Olmuş zulme payanda Zalimden arta kalan, dişlerinden sızan kan Kan kaybediyor gemi, uyan insanlık uyan!