Cam Kırığı
Ü Ümit Zeynep Kayabaş
0
Altın Yaprak
Yıkık bir limanda, yüreğe demir atamayan
bir sevginin
eskittiği
parçaladığı
kopardığı
yüzü; zoraki bir güçle
yamamaya çalıştığında
uysal acılarım tutacaktır ellerini …
Ezberimden kaçan lekeler, sessizliğin kaygan zemininde
dolaşır …
Zamanın çatık kaşlarında dinlenen " ve " ler
Cam kırığında güneş
Buharlaşan düş; hayal kırıklığında sabahlarken
her ayrı damlada
yokluğa dönüşen
anlayamadığım
anlatamadığım
sevda " sevdalar "
Bir sonbahar rüzgarı kıvrılıp geçerken önümden
Bahara dokunan kelimelerin ironik süzülüşüyle;
kaskatı kesilmiş duygularım,
iç dünyamın duvarlarında yankılanan şaşkınlığım,
aynı gürültüyü
aynı sessizliği
sorguluyor
Nedense …
Kar beyazı dalgalar silerken siyahı;
şekillenemeyen harflerimin üzerine
nefes alamayan hislerimin
görüntüsü düşüyor..
Cam kırığında güneş..
Buharlaşan düşler;
yağmur olup
avuçlarıma geri döndüğünde
ikinci bir ateş
yeni bir kördüğüm
içimde..
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş