İlk Kinayem
Ü Ümit Zeynep Kayabaş
0
Altın Yaprak
devrildikçe şarap şişeleri,
öpüp öpüp alnına koyuyor
şair dilime sürdüğüm şiiri.
ürkütüyor,
ağzımda yonttuğum misafiri.
kirletiyor,
deli sessizliği ağzımın içini.
- büküyor boynumu
aşk, yalnızlık ve kimsesizlik-
avını kaçıran şeytan tünüyor
evsiz şehrimin bacasına.
ağacın ve yaranın kabuğunda
nasıl sahipleniyorsa o şeytan acımı
ensesine dayadığım kör bıçağı
öyle göğe biliyor annem.
benden habersiz yağmuru gözlüyor
kelebek kanatlı şemsiyem.
kırılınca inciden kolyem
şaşkına dönen ay, ilk kinayem.
-uyuduğumda saçım kısaydı uyandım uzun
aynada sütten kesilmiş iki koyun-
uzat dünya, alımlı dallarını
insanlar senden kovulana kadar
kana kana meyve ve yemiş yesin
cehennem de acıkınca onları yesin
-hadi uzat biraz portakal çiçeği ve kiraz
tuba ağacına salıncak asan çocukluğum
bırakmıyor elimi
kırklar sımsıkı tutuyor ipimi
duadan düğümlerle / nar tanesi - ninni
-ey ateşi bana secde ettiren rabbim
ateşinde temizlenmedikçe sana gelmeyeceğim-
karanlığımla cebelleşen şair
kırık kulplu fincanda.
Elif be'nin peşinde
uyanmasın diye kör ebe
yürüyorum parmak uçlarımda
başın çok kalabalık ey dünya
bu saltanat sana da kalmaz ya
aramızda kalsın elmas ve ayna
eğil fısıldayayım kulağına
biraz şems ve mevlana
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş