Gönül Oda-sı

Sıvanın terk ettiği beden kemik ve etten harcımdı. Örüldü düşün rahmine sesten duvarlar duvar/ en mahrem sığınağımdı . İnfazın hatmi kor mu? Cebelleşti yürek aynadaki izdiham kaderimdi Arafı yutan boş tuvallerin gölgesine mühürlendi savaşım Soğuk nefesin(d)e sürgün adem -Sessiz çığlık / esfarın nirvana Mumdan elbiselerin ayininde, kız kulesinin emzirdiği yalnızlık bölünen de hüznün geni. Sus ki adanan kurbanları saysın peltek diliyle. Taştı senden öte sen! A-ş-k-ımızhal divanımız saklı dilin sandığında. İşlendi ipek bir yemeniye geceyle gündüzümüz. Çekildi fer Dolunayın yüreğinden Cücelerin elinde def, geçtik kerpiç duvardan Hani mel'ûf… hani dağ? Ta sin sina ölüne kundaklandı vefa. Kumdan bir abideydi cüzamlı hikayeler. Hemzelendi kum saatine düş.